Ulaştırma işbirliği
| UAB | |
|---|---|
 |
|
| Genel bilgiler | |
| Kuruluş tarihi | 27 Mayıs 1939) |
| Önceki kurum |
|
| Türü | Bakanlık |
| Bağlılığı | Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı |
| Adres | Hakkı Turayliç Cad. 5 Emek, Ankara |
| Yıllık bütçe | ₺168.382.114.000 (2023)[1] |
| Yönetici(ler) |
|
| Web sitesi | uab.gov.tr |
| Makale serilerinden |
| Türkiye’de siyaset |
|---|
 |
Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, ulaştırma ve altyapı işlerinden sorumlu olan bakanlık.
Tarihçe
Cumhuriyetin ilk dönemlerinde birlikte yürütülen Nâfıa Vekaleti, bir bölümü de İktisat Vekaletine bağlı olarak yürütülen haberleşme ve münakale (ulaşım) hizmetleri 27 Mayıs 1939 tarihinde Münakalât Vekaleti[2] adı altında tek çatıda toplandı. 1945 yılından itibaren Ulaştırma Bakanlığı adını aldı.
II. Dünya Savaşı‘ndan sonra ulaştırma ve haberleşmede ihtiyacın artması sonucu 26 Haziran 1945 tarihinde 4770 sayılı Kuruluş Kanunu ile Ulaştırma Bakanlığının hizmet ve yetki sınırları genişletildi.
13 Aralık 1983 tarihinde 182 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile hızlı gelişen ulaşım ve haberleşme sektörüne yeni bürokratik düzenlemeler yapıldı.
9 Kasım 1986 tarih ve 3322 sayılı kanunla DLH (Demiryollar Limanlar ve Hava Meydanları İnşaatı Genel Müdürlüğü) Bayındırlık Bakanlığından Ulaştırma Bakanlığı bünyesine katıldı.
10 Ağustos 1993 tarih ve 491 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Denizcilik Müsteşarlığı kurulmuş ve deniz sektörü ile Ulaştırma Bakanlığının ilgisi kesildi.
27 Kasım 2002 tarih ve 24949 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan “Kuruluşların Bağlı ve İlgili Oldukları Bakanlıkların Değiştirilmesi İle İlgili İşlem” uyarınca Deniz Müsteşarığı ve KİT Statüsündeki Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü de Ulaştırma Bakanlığına bağlandı.
1 Kasım 2011 tarih ve 28102 mükerrer sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan “Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname” uyarınca ismi Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı olarak değişti ve 2 Kasım 2011 tarihli ve 28103 Resmî Gazete‘de yayımlanan tezkere ile İzmir milletvekili Binali Yıldırım bakan olarak atandı.
Anayasada yapılan değişikliklere uyum sağlanması amacıyla bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılması hakkındaki 703 sayılı KHK ile bakanlığın adı Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı olarak değiştirildi.[3]
Görevleri
Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:[4]
- Ulaştırma, denizcilik, haberleşme ve posta iş ve hizmetlerinin geliştirilmesi, kurulması, kurdurulması, işletilmesi ve işlettirilmesi hususlarında, ilgili kurum ve kuruluşlarla koordinasyon içerisinde, milli politika, strateji ve hedeflerin belirlenmesi amacıyla çalışmalar yapmak ve belirlenen hedefleri uygulamak.
- Havacılık sanayi ve uzay teknolojilerinin geliştirilmesi, kurulması, kurdurulması, işletilmesi ve işlettirilmesi, havacılık sanayi ve uzay biliminin geliştirilmesi ile uzaya yönelik yeteneklerin kazanılması hususlarında, ilgili kurum ve kuruluşlarla koordinasyon içerisinde, milli havacılık sanayi ve uzay teknolojileri ile uzay politika, strateji ve hedeflerinin belirlenmesi amacıyla gerekli çalışmaları yapmak.
- Uzaya ilişkin ulusal egemenlik kapsamındaki hakların kullanımına karar vermek, bu hakların yönetimi ve kullandırılmasına yönelik usul ve esasları belirlemek ve bu haklarla ilgili ulusal yükümlülüklerin gereklerini yerine getirmek.
- Ulaştırma ve denizcilik iş ve hizmetleriyle ilgili altyapı, şebeke, sistem ve hizmetleri; ticari, ekonomik ve sosyal ihtiyaçlara, teknik gelişmelere uygun olarak planlamak, kurmak, kurdurmak, işletmek, işlettirmek ve geliştirmek.
- Ulaştırma, denizcilik, haberleşme ve posta iş ve hizmetlerinin ekonomik, seri, elverişli, güvenli, kaliteli, çevreye kötü etkisi en az ve kamu yararını gözetecek tarzda serbest, adil ve sürdürülebilir bir rekabet ortamında sunulmasını sağlamak.
- Evrensel hizmet politikalarının, ilgili kanunların hükümleri dahilinde ülkenin sosyal, kültürel, ekonomik ve teknolojik şartlarına göre belirlenmesi için gerekli çalışmaları yapmak, evrensel hizmetin yürütülmesini sağlayacak esasları tespit etmek, uygulanmasını takip etmek.
- Bilgi toplumu politika, hedef ve stratejileri çerçevesinde; ilgili kamu kurum ve kuruluşlarıyla gerekli işbirliği ve koordinasyonu sağlayarak e-Devlet hizmetlerinin kapsamı ve yürütülmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek, bu hizmetlere ilişkin eylem planları yapmak, koordinasyon ve izleme faaliyetlerini yürütmek, gerekli düzenlemeleri yapmak ve bu kapsamda ilgili faaliyetleri koordine etmek.
- Uydu ve hava araçları tasarım ve test merkezleri, uydu, fırlatma araç ve sistemleri, hava araçları, simülatörler, uzay platformları dahil havacılık sanayi, uzay teknolojileri ve uzayla ilgili her türlü ürün, teknoloji, sistem, araç ve gereçleri yapmak, yaptırmak, kurmak, kurdurmak, işletmek, işlettirmek, geliştirmek ile bunların yurt içinde tasarımı, üretimi, entegrasyonu ve gerekli testlerinin yapılmasını sağlamak amacıyla plan, proje ve çalışmalar yapmak, bu amacın gerçekleşmesini uygun teşviklerle desteklemek, bu teşviklere ilişkin usul ve esasları belirlemek, bu hususlarda ilgili ticari, sanayi ve eğitim kuruluşları ile kamu kurum ve kuruluşları arasında gerekli işbirliği ve koordinasyonu sağlamak.
- Ulaştırma, denizcilik, haberleşme, posta, havacılık ve uzay teknolojileri iş ve hizmetlerinin gerektirdiği uluslararası ilişkileri yürütmek, anlaşmalar yapmak ve bu alanlarda uluslararası mevzuatın gerektirmesi halinde mevzuat uyumunu sağlamak.
- Kanunlarla veya Cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle verilen diğer görevleri yapmak.
Bağlı birimler
Merkez teşkilatı
- Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğü
- Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü
- Denizcilik Genel Müdürlüğü
- Haberleşme Genel Müdürlüğü
- Hukuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü
- Ulaştırma Hizmetleri Düzenleme Genel Müdürlüğü
- Personel Genel Müdürlüğü
- Tersaneler ve Kıyı Yapıları Genel Müdürlüğü
- Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı
- Denetim Hizmetleri Başkanlığı
- Destek Hizmetleri Dairesi Başkanlığı
- Döner Sermaye İşletme Dairesi Başkanlığı
- İç Denetim Birimi Başkanlığı
- Strateji Geliştirme Başkanlığı
- UDH Araştırmaları Merkezi Başkanlığı
- Ulaşım Emniyeti İnceleme Merkezi Başkanlığı
- Ana Arama Kurtarma Koordinasyon Merkezi
- Etik Komisyonu
- Ulaştırma Ekonomik Takip ve Denetim Sistemi
- Ulaştırma Sektörel Operasyonel Programı
Taşra teşkilatı
- Bölge müdürlükleri
Liman başkanlıkları
- Denizdibi Tarama Başmühendislikleri
Sürekli kurullar / Bağlı kuruluşlar
- Kaza Araştırma ve İnceleme Kurulu
- Demiryolu Koordinasyon Kurulu
- İnternet Geliştirme Kurulu
- Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü
- Karayolları Genel Müdürlüğü
İlgili kuruluşlar
- DHMİ Genel Müdürlüğü
- Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü
- TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü
- TCDD Taşımacılık A.Ş. Genel Müdürlüğü
- Türkiye Raylı Sistem Araçları Sanayii A.Ş.
İlişkili Kuruluşlar
Ulaştırma ve Altyapı bakanları
Kaynakça
- ^ “2023 Yılı Merkezi Bütçe Kanunu, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı Cetveli” (PDF). 30 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 17 Ocak 2023.
- ^ “T.C Resmi Gazete” (PDF). T.C. Cumhurbaşkanlığı, Hukuk ve Mevzuat Genel Müdürlüğü. 13 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
- ^ “Yeni uyum kararnamesi ile bazı bakanlıkların teşkilat yasaları lağvedildi”. Anadolu Ajansı. 9 Temmuz 2018. 10 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2018.
- ^ Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı (10 Temmuz 2018). “Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi (Kararname Numarası: 1)” (PDF). T.C. Resmî Gazete. 14 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 14 Temmuz 2018.
Dış bağlantılar
Ulaşım
 |
Bu madde hiçbir kaynakiçermemektedir. (Haziran 2024) (Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin)
|
Ulaşım, bir yük veya kişinin bulunduğu yerden farklı bir yere taşınması faaliyetidir. Köyler, şehirler, ülkeler arasında bir yerden bir yere gidiş-geliş demektir. Karayolu ulaşımı, denizyolu ulaşımı, havayolu ulaşımı ve demiryolu ulaşımından oluşmaktadır. Ulaşım gelişen bir teknolojidir ancak başta gelişmemiş ülkeler, kırsal bölgeler gibi yerlerde ulaşım günümüzde hâlâ sorundur.
Başlıca ulaşım yolları
 |
Commons‘ta dosyalar |
 |
Vikisöz‘de alıntılar |
 |
Vikikaynak‘ta belgeler |
Lojistik
| İş lojistiği |
|---|
   |
| Dağıtım yöntemleri |
| Yönetim sistemleri |
| Endüstri sınıflandırması |
Lojistik ya da nakliye; ürün, hizmet ve insan gibi kaynakların, ihtiyaç duyulan yerde ve istenen zamanda temin edilmesi için bir araç olarak tanımlanabilir. Herhangi bir pazarlama veya üretim organizasyonunun lojistik destek olmadan başarılması çok zordur. Lojistik; nakliye, envanter, depolama, malzeme idaresi ve ambalajlama bilgilerinin birleştirilmesini kapsar. Lojistik işletme sorumluluğu, ham maddenin coğrafi konumlanması, sürecin işletilmesi ve ihtiyaçların mümkün olan en düşük maliyetle karşılanarak işin bitirilmesidir. Lojistik yönetimi, tedarik zinciri yönetimi ve tedarik zinciri mühendisliği‘nin bir parçasıdır.
Lojistik kelimesinin Türk Dil Kurumu sözlüğüne göre anlamı, “geri hizmet” olarak verilmiştir. TDK sözlüğünde “Kişilerin ihtiyaçlarını karşılamak üzere her türlü ürünün, hizmetin ve bilgi akışının çıkış noktasından varış noktasına kadar taşınmasının etkili ve verimli bir biçimde planlanması ve uygulanması.”[1] olarak tanımlanmıştır.
Lojistik, doğru zamanda doğru fiyatla, doğru miktara sahip olmak olarak tanımlanabilir. Lojistik bir proses bilimidir. Tüm endüstriyel sektörlerde, verimlilik, tedarik zinciri ve proje devreye alma sürelerinin istenen düzeyde olup olmadığı denetlenir. Lojistik, askerlerin ihtiyaçlarının kendileri tarafından karşılanması sürecinden doğmuş bir konsepttir ve bu temelden yola çıkarak çok daha ileriye gitmiştir. Antik Yunan, Roma ve Bizans uygarlıklarında ihtiyaçların dağıtımı ve finanse edilmesinden sorumlu Logistikas denen bölümler ve subaylar vardı. Oxford Üniversitesi, sözlüğünde lojistik kelimesi; ‘Askerlik biliminin personel, teçhizat, malzeme taşıma ve bakım ile ilgili bir dalı’ olarak tarif edilir. Osmanlı’da lojistik hizmetleri derbendcilik, köprücülük, gemicilik, meremmetçilik adlarıyla başladı.
Lojistik, 1950’lerden sonra iş hayatına (Taşınma Şirketi) uyum sağlamıştır. Dünya çapında tedarik, taşıma ve malzeme ihtiyacının artması bunun başlıca sebebidir.
İş dünyasında, lojistik tedarikçiden son kullanıcıya uzanan (tedarik zinciri) bir akış içinde; içe veya dışa ya da her ikisine odaklı olabilir. Lojistik yönetiminin ana fonksiyonları, satınalma, taşıma, depolama, envanter girişi, doğru bilgi akışının sağlanması ve bu aktivitelerin organize edilmesi ve planlanmasıdır. Lojistik yöneticileri, bir organizasyon içinde kaynakların koordinasyonunu sağlayarak bu fonksiyonların her birinden gelen bilgileri birleştirir. Lojistiğin temelde iki farklı formu vardır: Biri depolama ve taşıma ağı boyunca malzeme akışının sürekliliğini sağlar, diğeri projelerin sonuçlanması için kaynaklar zincirini koordine eder.
“Lojistik, müşteri ihtiyacını karşılamak üzere her türlü ürün, servis hizmeti ve bilgi akışının başlangıç noktasından (kaynağından), tüketildiği son noktaya (nihai tüketici) kadar olan tedarik zinciri içindeki hareketinin etkili ve verimli bir biçimde planlanması, uygulanması, taşınması, depolanması ve kontrol altında tutulması hizmetidir.”
Askerî lojistikte, kaynakların ihtiyaç duyulan yer ve zamanda yerine nasıl ulaştırılacağı yönetilir. Askerlik biliminde, düşmanın tedarik hatlarını bozmak en önemli askerî stratejilerden biridir. Yakıt, cephane ve yiyeceği olmayan askerî güç savunmasızdır.
Meslek eğitimi
Lojistik, özellikle akademik düzeyde endüstriyel ve ticari meslekler için ilginç bir meslek alanı haline gelmiştir. Dünya Bankası‘nın yaptığı güncel bir çalışma olan 2014 Lojistik Performans Endeksi, lojistik uzmanlarının ve tedarik zinciri yönetimi uzmanlarının eğitimini küresel ekonominin işleyişi bakımından en önemli görevlerden biri olarak görmektedir.
Orta veya üst yönetim düzeyinde liderlik pozisyonları, hammadde tedarikçilerinden nihai tüketiciye kadar olan küresel tedarik zincirlerini kontrol ve optimize etmek amacıyla bugün akademik derecesine gerek duymaktadır. Lojistik ve tedarik zinciri yönetimi alanında uzmanlaşma sunan çok sayıda üniversite, lisans veya yüksek lisans programı bulunmaktadır.
Tedarik zinciri yönetimi ve lojistik konusunda araştırma ve eğitim üzerine yoğunlaşan dünyanın tek üniversitesi Hamburg‘daki (Almanya) Kühne Lojistik Üniversitesi‘dir.
Lojistik ve tedarik zinciri yöneticilerinin köklü meslek bilgisinin yanı sıra kültürlerarası bilgilere çok iyi derecede sahip olup pek çok dil bilmeleri gerekmektedir. Aynı şekilde şartlar da bütünsel ve analitik olmalıdır. Organizasyon, iletişim ve liderlik becerileri önemli gereksinimlerdir. Ayrıca, lojistik servis sağlayıcıları ile sözleşme görüşmeleri için veya Make-or-Buy kararını hazırlamak amacıyla çok iyi seviyede iktisat bilgisine, derin bir süreç anlayışına ve yasal bilgilere ihtiyaç duyulmaktadır.
(3PL) 3. parti lojistik
Lojistikte dış kaynak kullanımı
Günümüz ekonomik koşullarında şirketlerin asıl üretim (uzmanlık) alanlarının dışından çekilerek, maliyet azaltmayı hedeflemeleri nedeni ile bu sektör gelişimini hızlandırmıştır. 3.parti denmesinin nedeni aşağıdadır:
- 1. parti; Üretici, imalatçı, gönderici, toptancı vs. malın ve/veya hizmetin üreticisidir.
- 2. parti; Birinci partinin doğrudan müşterisi veya akışa göre tedarikçisi olan işletmedir.
- 3. parti; Dolayısıyla bu iki taraf arasındaki mal ve hizmet akışına giren şirkettir.
Kelime anlamıyla, lojistik hizmetlerinde dış kaynak kullanımı veya 3. Parti Lojistik tanımı geleneksel olarak halihazırda şirket bünyesindeki lojistik aktivitelerinin gerçekleştirmesi işinin 3. bir şirkete devredilmesidir.[2] Bu bağlamda şirketler uluslararası nakliye, depolama, stok kontrolü, paketleme, etiketleme, sevkiyat, dağıtım vb. işlerinde bu alanda uzmanlaşmış ve gerekli tesis, ekipman veya personele sahip şirketlere devretmektedirler.
Lojistiğin alanları
- Uluslararası Lojistik
- Üçüncü taraf lojistik
- Entegre lojistik destek
- Nakliye
- Stok yönetimi
- Depolama
- Askerî lojistik
- Bilgi lojistiği
- Otonom lojistik
- Sıralama
- Lojistik merkezi ve dağıtım merkezi hizmetleri
- Depo ve antrepo hizmetleri
- Sipariş düzenlenmesi
- Sipariş karşılama
- Paketleme
- Tıbbi lojistik
- Yeşil lojistik
- Malzeme ve ekipman
- Sipariş işlemi
- Tahmin
- Üretim planlama
- Satın alma
- Müşteri hizmeti
- Yer seçimi
- Hizmetler (parçalar, iadeler, atıklar)
- Gümrükleme hizmetleri